سیامک در شاهنامه فردوسی، نخستین فرزند کیومرث، پادشاه پیشدادی است و از او بهعنوان یکی از نخستین پهلوانان اسطورهای یاد میشود. فردوسی سیامک را جوانی زیبا، دلیر و پرشور معرفی میکند که همچون پدرش در مسیر دفاع از نیکی و سامان جهان در برابر نیروهای اهریمنی قرار میگیرد. او نخستین کسی است که در تاریخ اساطیری ایران بهصورت مستقیم وارد میدان نبرد با دیوان میشود؛ دشمن او خروزان، دیوی سهمناک و فرزند اهریمن است. سیامک در این نبرد با شجاعت فراوان میجنگد، اما سرانجام در جدالی نابرابر به دست دیو کشته میشود. هرچند مرگ او اندوهی بزرگ برای کیومرث و مردمان به همراه دارد، اما همین واقعه بهنوعی آغازگر چرخه جاودانه نبرد میان نیکی و بدی در شاهنامه است. با کشته شدن سیامک، کیومرث و یارانش بیش از پیش بر اهمیت مبارزه با تاریکی آگاه میشوند و همین سرگذشت، انگیزهای برای فرزند سیامک، هوشنگ، فراهم میآورد تا راه او را ادامه دهد و در نهایت نخستین پادشاه مقتدر ایرانزمین گردد. سیامک در حقیقت نمادی از جوانی معصوم، آغازین قربانی نبرد خیر و شر، و سرآغاز روایت پهلوانیهای نسلهای بعدی در شاهنامه است
